Senden Benden Bizden....

Senden, Benden, Bizden birşeylerin oluşturduğu bir web günlüğü olsun istedim...

Perşembe, Şubat 10, 2005

ANNEM İÇİN...

Bir günümüz bile sensiz geçmezken
Şimdi mezarına hasretiz anne...

Issız bir mezarlık, kimsesiz bir yer
Gölgesinde ulu, loş bir mâbedin
Bir yığın toprakla bir parça mermer
Sırrıyla haşr olmuş orda ebedin.

Bir yığın toprakla bir parça mermer,
Üstünde yazılı yaşınla, adın;
Baş ucunda matem renkli serviler
Hüznüyle titreşir sanki hayatın.

Seni gömdük anne yıllarca evvel
Gözyaşlarımızla bu ıssız yere
Kimsesiz bir akşam ziyaya bedel
Matem dağıtırken hasta kalblere.

Kimsesiz bir akşam, ezelden yorgun
Hüznüyle erirken Dicle de sessiz,
Öksüzlük denilen acıyla vurgun
Bir başka ölüydük bu toprakta biz.



Ahmet Hamdi Tanpınar

Salı, Şubat 08, 2005

3 gunumuz kaldı...6 aralık 2004

hastanedeyiz hala..yorgun korkak bekliyorum.. ne olacak, neler yaşanacak bilmiyorum. dün bütün gün safra kustu anacım her 10 dk.da bir nerdeyse..şöyle bir derin uyusam sabaha kadar diyordu.. iki ilaç yaptılar fayda etmedi .. sanki dahada arttı...dualar ettim..ve nıhayet 3. ılacla bırlıkte rahata kavuştu gece..
uykuya geçmeden, -hakkını helal et yavrum. dedi.
dün akşam enterasan kapının önüne yere bakıyordu.. kedi geldi, dedi.. arkama döndüm ne kedisi anne dedim... bakışlarını cok ağır olarak yerden kaldırdı bana dogru döndürdü gözlerimin içine baktı..kedi miyavlamadımı dedi...hayır anne kedi yok dedim..

burnu kanadı gece sanki kanı çokmuş gibi..sabah kaldırdım tuvalete baktık kanama devam ediyor. bugün safra yoluna bişi takacaklar. Biraz rahatlatacakmış anneciğimi.. çok çok çok rahatlatır inşallah...

kanser nasıl bir belaymış....nasıl bitecek bilmiyorum...annemi kaybetmek istemiyorum kim ister ki? ama hiç birşeyde yapamıyorum.ne kadar zor.
minik kuşlarımı özledim. Sevin arada geldi hastaneye ama minik lolom 9. gündür görmüyorum.. Sevin dün telefon açtı. -anne sizi çok özledim. anneannem ayakta gelsin, sende gel dedemde gelsin...durmadan ağlıyordu. uzaktan gözyaşlarını silemedim.
-yakında gelecez annem bekle, ağlama onun yerine hep dua et dedim.

babacığımıda inanılmaz çok özledim..dün telefonda ağlıyordu, -sevgi seni çok özledim kızım diye.. babam bir bilsen ben seni nasıl özledim.

bir uğursuzluk geldi ailemize.. neden nerden bilmiyorum..darmadagan etti bizi...kötü enerji..bize tutmaması lazım.. annem babam mükemmel insanlar.. hayatları iyilikle geçti. yattıkları yerde şu hallerinde bile şükredenlerdenler.... sanmıyorum günahları olabileceğini , benim bildiğim onların tek bildikleri şey 'sevgi' ve bizede sadece bunu öğretmişler..

Pazartesi, Şubat 07, 2005

son haftaya giriş....

gazi tıp fakultesi, 8. kat 833 nolu oda. günlerdir aylardır yıllardır burda gibiyiz sanki.. annecimle her anımızı paylaşıyoruz, genelde uykusuz halsiz ve yorgun... başımda atamadığım bir ağrı var, sanki hiç gitmeyecek gibi saplanmış..uyku, gözlerimi zorla kapatmak isterken bile, anneciğimi seyretmek istiyorum,.... doya doya seyretmek doya doya koklamak,doya doya dokunmak istiyorum , nasıl doyulursa bir anaya????

inanılmaz bişi bu,günlerdir yıkayamadım annemi ama o bebekler gibi kokuyor... annesi ona gül kokulum dermiş kesinlikle bu dogru. bu kadar" terlemeye, perişan halde günlerdir yatmasına rağmen annem bebek kokuyor...bende ona bir bebek gibi bakıyorum..bebek gibi seviyorum..incitmeye korkar gibi dokunarak,koklayarak,öperek...

uyuyor uyuyor uyuyor ve gözünü açtığında ah bir uyuyabilsem diyor. günlerimizi çoğaltmaya çalışıyoruz anacımla, onu kimselere bırakmak istemiyorum,sonuna kadar yanında durmak istiyorum...yavrularım beni ariyor, -anne cok özledim gel diyor ağlamaklı sesi.. -gelecem yavrum yarın yarın yarın diyorum susturmak için halbuki annecimin yanından ayrılmayı hic düşünmüyorum bile..

bilmiyor hastalığını, anlamıyor neden bir kansız kaldığı için bu kadar yattığını...kötü aklına geliyor farkındayım ama kondurmuyor..ama cok yoruldu, ayağa kalkmak için öyle sabırsızki... bazen hissediyor rüyalarında, bazense gidip geliyor belkide..o cok yogun parlayan ışığın ne oldugunu sorduğunda...rüyasında annesinin mezarı başında ayağa kalkmış o cok yakışmıs kıyafetiyle onu beklediğinde....anlıyor ama anlamak istemiyor..

aradan bir kaç saat geçti. biraz su içirdim 2 kere kaldırıp iki kere yatırdım. damar yolu kanadı hemşire çağırdım. -sırtıma yaslanır mısın? dedi. epey sırt sırta oturduk... beni yoracam diye ödü kopuyor bense ayakta duramayacağımı düşündüğüm anlarımda bile koşturabiliyorum belirsiz bir enerjiyle.

aradan bir saat daha geçti...annecim uyuyor ama taa giresun espiyeden yüksel teyze, halil amca oğulları mehmet geldi..-annenin bizde sen bilmezsin cok hakkı var mümkün olursa söyle hakkını helal etsin bize. dediler. taa o kadar yoldan gelmişler... onlar gitti bi güzel ağladım...espiyeye bekliyoruz mutlaka, sakın bizi bırakmayın dediler _annecimle birlikte geliriz . dedim buruk bir gülümsemeyle.

aradan gene epey gectı, uzun oturmak yatmak mümkün değil hastanede. koridorda bağrışmalar var...fırlıyorum..bır genç kız ağlıyarak odadan çıkarken doktor ve hemşireler odaya doğru koşuyor.. ne yapacağımı bilemiyorum..içimden geleni yapıyorum. herkes tuhaf karsşlasada gidip kıza sarılıyorum yan odadan onun için su getirmelerini istiyorum. gözlerimden yaşlar gene akıyor odama doğru geri yürürken... annemin yanında hep gülmeliyim..gözyaşlarımı iyice silip odama giriyor hemen banyoda yüzümü yıkıyorum. annem belli belirsiz gözlerini açıyor bana bakıyor...sanki oda beni içine sindirmeye çalışıyor...

uyumadan önce Sevgi bana bir dua okur musun? dedi.. 3 ihlas bir elham okumak istedim ama sanırım 4 ihlas oldu farketmeden..ve bir ayetel kürsi okudum.. Sevgi birde kelime-i şehadet getirir misin? dedi. getirdim.
eşhedu en la ilahe illalah ve eşhedü enne muhammeden abduhu ve resuluhu...

gene, yenı geldım bılgısayarımın basına..yan odadaki bir bey eve gideceğini, gece ara sıra eşine bakıp bakamayacağımı sordu...bakarım tabiki allahın izniyle, dedim..odalarına girdik ki, birden adam bağırmaya başladı. elektrik çarptı sandım ama, dokundugu bişey yok. aptallaşmış şekilde bakarken
-fare, diye bağırdı.. aman allahım çok korkarım fareden.. bu arada hemşire geldi annemin tansiyonu ateşi bakıldı..fare hala aranmakta...
bu arada gene kalkıp oturdum.. öyle yorgunumki aslında yatsam 10 gun kalkmadan uyurum gibi düşünüyorum.
annecim uyurken bende biraz uzanmak istiyorum, keşke bir banyo yapabilsem.cok sıcak.camı açınca buz gıbı açmayınca cehennem gibi...
annem iyileş ne olur..

sevgi aksu
3 aralık 2004

annem gitmeden.........

13 kasım 2004

annem gidiyor........ bir kaç saatimiz mi var acaba yoksa bir kaçgün daha müsaade edecekmi tanrım? yarın bayram.. nasıl bu hale geldik biz. yanındayım anacığımın...allahım taksiratımı affet dedi biraz evvel. dağıldık darmadağan olduk. anamsız nasıl yaşanır ki??? nasıl nefes alınırkıiiii.. annem ne olur ölme.




22.11 2004.......

sık sık kontrole gidiyorum annemi.......derin uyuyordu... gözlerimden yaşlar birbiri ardına yuvarlanıyordu...
nasıl bir histir bu allahım.. annem sırtı dönük olmasına rağmen..'neden ağlıyorsun yavrum'dedi.
annem iyileşsen artık dedim..bende istiyorum ama olmuyor dedi...istersen olur dedim.




29 kasım 2004...
anacım ne olur iyileş...
güzelimi hastaneye kaldırmaya karar verdik...ne zor allahım.. lütfen yardım et bize...tekrar eve gelsin...ayakta yürüyerek... ne olur çaresini ver su hastalığın..ne olur çaresiz bırakma bizi..
annem hiç ölmeyi aklına bile getirmiyor... o kımıldayamaz haliyle..
-bir sabah kalkacaksınız ki, ben evde dolasıyor olacağım, diyor.
annecim ne olur dolaş,iyileş.. bizi sensiz bırakma...
Allahım bize daha zaman tanı, daha cok erken..




22 kasım 2004

anne..
anne ..
diye seslendi uykusundan uyanırken....

efendim annecim dedim...tuvalete gidelim dedi...
yatağına dönüşte iclal'e
-sevgi benim annem oldu, dedi..

anne mutlaka yaşıyacagım de durmadan içinden
bizi sensiz bırakma dedim... mutlaka yaşıyacam, mutlaka yaşıyacam diyordu ben odadan cıkarken...

seni çok seviyorum anneciğim...mutlaka yaşa ne olur...




kasım 2004
babacığımı çok özledim...iki gündür onu ziyaret edemedim... 3 gundur kar yagıyor durmadan..ve annem iyi değil...yaşamalısın annecim...

11 KASIM 2004.. onu kaybetmeden

yüreğimden çıkan avaz avaz bagırışlara, sanki tıkamışım kulaklarımı ..... sanki hiç bir şey olmuyormuşcasına....

yaşam devam etmekte .. ama sorun bakalım nasıl?
gün oluyor mu gözyaşlarımın çağlamadığı, çaresizliğin bir duman gibi etrafımda beni sarmalamadığı....
geçiyor mu tek bir gün, dayak yemişim hissinin beynimde uyanmadığı..
nasıl yorgunum anlatabilir mi gözlerim sizlere bakarsanız derinliklerine????

anlar mısınız,çağlar mısınız sizde benimle birlikte, yaşadığım , yaşanabilecek bu kederlere..
ne büyük bir sınavdır bu Allahımın bana verdiği,.. 'sevgili kullarını' cok zorlar derler...beni cok sevdiğine hep inandım..ama düşündüğümdende çok seviyormuş...bu ne zor bir sınav...

güç ver bana Allahım güç ver. güç ver tüm zorda olanlara.
güç ver eli kolu benim gibi çaresiz kalanlara... yardımın esirgeme bizden yarabbim, senin herşeye gücün yeter.
sevgi aksu 11.11. 2004

22 KASIM 2004.. onu kaybetmeden

yaşam güzellik getir bize..
zor yüzünü yaşatıyorsun uzun bir süredir hadi artık gül gülen yüzünle..
yorma beni,üzme beni , sev beni yaşam sevde güzel davran bana...eskiden olduğu gibi...
nerden geldi bu kara bulutlar üzerime...nasıl yağdı kara kara yağmurlar...
güneşi istiyorum sıcacık... güneşi istiyorum parlasın yaşantıma
güneşi istiyorum kötü olan herşeyi yok etsin aydınlığıyla
allahım çıkmadık candan ümit kesilmez derler, ne olur sanki bağışlasan anneciğimi
daha yaşanacak günlerimiz olmalı,
daha koklamalıyım uzun süre gül kokulumu
daha resimler yapacak bana
daha sevgisini verecek bize ögrettiği gibi torunlarına...
daha cok erken gitmesi için
ne olur alma onu yarabbim
ışığını ver anneme ve yok et o mendebur hastalıgın her hücresini vücüdundan
allahım sıhhat ver... sağlık ver...şifa ver yüce ellerinle.. yarattığın en güzel varlığa...
dışarısı çok soğuk lapa lapa kar yağmakta günlerdir
nasıl koyarım güzel anamı bu sogukta topragın altına...
Allahım yardım et güç ver ne olur bana....
alma onu benden
alma onu benden
yalvarıyorum sana....

sevgi aksu
11.36
22 kasım 2004

HAC

Annem komşusu Tülay hanıma söylediği gibi geziyor herkesi sanırım. Bana daha ilk defa bugün geldi. Bir kaç kere yanımda olduğunu hissetmiş ama hiç görememiştim. Dün kızkardeşim Sevinç geldi bize oturmaya. Annemin köydeki evimizdeki komşularından biri aramış. Hala ağlıyormuş. Annem gibi bir kadın olamayacağını onun gerçek bir melek olduğunuda bana annemin vefatından sonraki bir telefonda ağlayarak anlatmıştı. Annem ona gelmiş. Ve demişki;
-Hatice hanım üzülme bak ben çok iyiyim, şimdi hacca gideceğim..

CENNET ÇİÇEKLERİ

Günler geçti asırlar gibi uzun.Annemi görmeyeli yıllar oldu sanki. Özlem gün geçtikçe bağrını daha bir fazla yakarken insanın, herkes zaman diyor ilacı. Zaman geri getirmiyor anacığımı, azaltmıyor eksikliğini, ve annemden haberler alırken kendini görmek nasip olmuyordu bir türlü bana. Ve 60 gün oldu başını okşarken son nefesini verdiğinde..60 gün oldu annemi görmeyeli...
Belki öpüp koklayıp sevemedim onu ama annemi gördüm nihayet.. çok kısada olsa mini minnacık bir kare kaldı gözlerimde gitmeyen..
Bu sabah kızlarımın 2. dönem okullarının başlama günü 3 haftalık uzun bir tatilden sonra..Aksam yatarken rica ettiler Emre abilerine sabah bize kahvaltıya gel diye. Arkadaşlarına kavuşma özlemi ve heyecanı ile birlikte sarılarak yattıkları yatakta sabaha kadar uyuyamamış iki kardeş.
Sabah kalkmalarına daha en az 45 dakika varken beni uyandırdılar. Ama kalkmadım yataktan. İşte tam o daldığım sırada gördüm güzel gözlü anamın güzel yüzünü.
Eski çocukluğumuzun geçtiği evdeyim. Annemlerin yatak odasında yatıyormuşum. Yattığımı görmedim sadece yatıyormuşum bunu hissediyorum. Ve sokak kapısından Annem giriyor içeri. Arkasındada Emre var.. Annemin elinde bir saksı çiçek , sanki sarı bahar dalları, inanılmaz güzel. Ve gene yatak odasında o saksının ayağı var benim yattığım yerin karşısındaki masanın üzerinde. Annem odaya giriyor bana bakıyor. yüzünde bir ifade yok. saçları kısa kesim, yandan ayrılmış ve ön tarafı sanki jöleli yada ıslak gibi yapıştırılıp hoş bır model yapılmış. Gelip o saksının ayağının üzerine yerleştiriyor saksıyıyla sarı bahar dallarını. Tam o sırada zil çaldı ve uyandım. Emre gelmişti. Hemen ona rüyamı anlattım heyecanla... Neden bilmiyorum anlatırken şöyle dedim o heyecanla. Dünya üzerinde olmayan bir çiçekle geldi annem. Emre hemen şöyle dedi bana.
Sevim teyzem sana cennet çiçekleri getirmiş...
7 ŞUBAT 2005

Pazar, Ocak 30, 2005

ANNEMDEN HABER VAR!

annemin alt komşusu tülay hanım'ı sık sık ziyaret ediyormuş anneciğim..
tülay hanım geçenlerde kardeşime şöyle demiş. - annenin abisi var mıydı ölen? sevinç evet demiş.
çünkü annem Tülay hanıma . - beni merak etme ben çok mutluyum. abim annem ve babamla sürekli herkesi geziyoruz demiş.

birde 40 ı dolmadan evvel sevinç enterasan bir rüya görmüştü. anlamını çözemedim. rüya tabirinden anlayan varsa bana anlamını bildirir mi?
annem sedye gibi birşeyin üzerinde yatıyormus. karnını açmışlar ve içinden bir bebek çıkarmışlar. yanda bir yataktada ben iki kızımla yatıyormusum.annemin karnından çıkardıkları bebeği kızımla benim arama koymuşlar. bu senin bebeğin demişler.kızlarımla benim üzerimdede mavi bir tül varmış.

kimselerle görüşmüyorum. hemen hemen kendimi eve kapattım diyebiliriz. belki annemden daha cok haber vardır ama alamadım.bana ise hala gelmedi anneciğim. kendimi toparlamalıyım artık yoksa hasta olacağım. annem mutluymuş cok sevdiklerine kavuştu. çok özlediklerine. bir gün bende sana kavuşacağım anne.kokunu duyamıyorum ya ne çok özlüyorum bilemezsin..kavuştuğumuzda kokun hala üzerinde olacak mı?

Cumartesi, Ocak 29, 2005

YANAĞIMI ÖPER MİSİN ANNE?

artık güneş doğar mı?
çiçekler açar mı bilmem
bakıyor görmüyorum çaresizim çaresiz
ah allahim benden çok benden çok mu sevdin...

nasılda anlamını yitiriyor herşey birden.. dünya güzeli mis kokulum olmayınca.... bugün Eymire gittim, onsuz..karabataklara kazlara ördeklere ekmek götürürdü. beslerdi onları...yatardık güneşin altına miskin miskin....kendi yediğimiz ekmeğin kırıntılarınıda serçelerle paylasırdık.... sordum onlara ben bakıyor gormuyorum anamı. siz görüyor musunuz? diye.......o hayvanlara hiç kıyamazdı...neye kıyardıkı..... dünya iyisi anam benim.....

saatler durmus sanki
zaman gecmek bilmiyor
göz yaşlarım dinmiyor çaresizim çaresiz
ah allahim benden çok benden çok mu sevdin..

aklım takılı kalmış anama.. her an her yerde nasılda karşıma çıkıyor.. nasılda ilişkilendiriyorum herşeyi onunla...onu düşünmek hissetmek için ne çok bahanem var.. dünyaya gelış sebebim. benim dünya güzelim..babama hala iyi olduğunu söylüyoruz...seni soruyor durmadan ağlayarak.....öyle özlediki seni.....göz yaşlarımız nasıl diner ki?**

artik rüyalarimda uzanan ellerini
öpüyor öpüyorum saçının tellerini
biliyorum kaybolup yok olup gideceksin
açarsam gözlerimi çaresizim çaresiz..

güzel annem her gece rüyalarıma gir diye yatıyorum artık. uyanmak istemiyor yataklardan kalkamıyorum bazen gelde göreyim diye seni...... öyle çok özledimkiiiiii.. bazen kızıyorum sen hiç özlemedinmi .. nerdesin. beni nasıl bu kadar yalnız bıraktın.......gıdından koklamadan . onu öpmeden nasıl dururum ben ...... seni çok arıyorum annem.......seni çok özledim bitanem..... ne olur gellllllll..............

sıcak sıcak akıyor gözyaşlarım yanağımdan süzülürken........sanki anneciğimi yıllardır görmedim..... halbuki daha bir ay bile olmadı onu en son koklayalı.... öpeli.....sarılalı......

Elden birşey gelmiyor
giden geri gelmiyor
sabırla bekleyeceğim
sana geleceğim günü anne..
seni çok seviyorum..
seni çok özlüyorum.
gece uykumda hiç olmazsa
yanağımı öper misin anne...

sevgi aksu
5 ocak 2005

Cuma, Ocak 28, 2005

Annem (Sevgi Aksu)

annecim seni çok özlüyorum.... bu nasıl acı ... nasıl kayıp gittin ellerimin arasından.......o hastane odasında sana baktığım günleri bile ne çok özledim...... senle ilgili herşeyi içime çekmek istiyorum. sen gittiğinden beri ruh sağlığım çok iyi değil.... senle yaşamak istiyorum..

bugün bayram.. kurban bayramının 1. günü. sensiz ilk bayramım..sesini duyamadığım,gıdını öpemediğim, öperken koklayamadığım ilk bayram....
bugün gelen bayram mesajlarından birinde şöyle diyordu...kulağında hangi sesin hasreti(daha ilk satırı okuduğumda sen geldin aklıma canım anam ve okumaya devam ettim)gözlerinde hangi anın hayali,ve yüreğinde hangi sevginin özlemi varsa, kavuşman dileğiyle iyi bayramlar.. demiş yazan arkadas.... ahh ne cok isterim biliyor musun sana kavuşmayı....ama senin iki minik prensesin var başımda bakmam gereken.. onun için mücadele etmeye devam etmem lazım hayatta..ama sensiz tadı yok be anam. ben herşeyimi nokta virgül seninle paylaşırdım, senin o güzel aklın, o inanılmaz sevgin,herşeye hoşgörüyle bakman,hiç şikayet etmeyen herşeye güler yüzle yaklaşımın.... annem be düşündümde seni hiç kızgınken hatırlayamıyorum.. hiç mi kızmazdın bize??üzüldüğünde sessizleşir hiç bişi demezdin...karaciğerini kestiklerinde ayıldığın zaman gık bile dememen herkesin dikkatini çekmişti. bu sabır bu insanda nasıl var , hiç mi acısı yokki bir kere bile off demedi demişti herkes...
canım anam 5 yıla yakın felçli babama bakıp dertlerini içine atıp hep gülümseyerek, hep sevgiyle ilgin ama bir kere of demediğin için içinde biriken üzüntüler seni kanser yaptı aldı aramızdan...ne vardı o kadar sabırlı olacak diyecem ama sen Allahıma cok yakın bir kuldun.. Allah her kula nasip etmez o sabrı..onun için o çok önem verdiğin günde mübarek cuma günü mevlama kavuştun.. herkese her hafta hayırlı cumalar dilediğin o güzel günde oldu toprağa girişinin 7. gün duası..... ve Allahımın en önemli saydığı günlerden,bana dua edin bu gün tüm dualarınız kabul ederim dediği güzel arefe günü 40 duanı yaptık..ve cenazende 7 duanda toplanan o muhteşem sevgi dolu kalabalığı dogruyu soylemek gerekirse toprağa girişinin 40. gününde beklemiyordum.. bayram tatiline gidenler, bayram hazırlığı yapanlar arasında unutulur gider diye düşünüyordumki.. sen gene o muhteşem kalabalığı topladın... ne çok seviliyormuşsun sen güzel anam...ve o hayırlı günde belkide elini Allahıma acmayı unutacaklara, üşeneceklere vesile oldun.. toplanan o güzel kalabalık hem senin, hem kendilerinin ve hemde tüm insanlar için güzel dualarını sundular Allahıma... sen ne güzel bir varlıksın anam benim.. ölün bile hayırlara vesile oluyor...
bebeğim benim... hastane odasında aynı bebek gibiydin.. hastaya bakan cok yorulurmuş öyle derler dimi. peki ben neden hiç yorulmadım.?.. 2 ay evde 12 gün hastanede gece gündüz yanındaydım..ne zevkti her an sana dokunmak..ne zevkti benim için geceleri birlikte oturmak.. kimbilir belki acıların vardı hiç belli etmiyordunki bana... sadece yatmaktan nasıl rahatsız olduğunu biliyordum..beni kaldırır mısın Sevgi diyordun..bir elimi ensenin altına koyarken bir elimde bacaklarını yataktan aşagı sarkıtıyor, seni oturur vaziyete getirince bi müddet başını gögsüme yaslı tutuyordum... cunku basın donuyordu kalkınca.. o basın gogsumdeyken hiç ayrılmamak istiyordum senden...en güzel anlarımdı son günlerimizde..sevgi gögsünde cok büyük bir enerji var demiştin bir keresinde bana... ama o enerjinin sana cok geldiğini söylemiştin..biraz durunca sevgi yatalım mı diye sorardın bu seferde . tabi anne yatalım istiyorsan.. peki sevgi ne tarafa yatalım derdin her seferde.. aynı tarafa yatmaktan kalça kemiğin acıyordu ama onu bile söylemiyordun, hissettirmiyordun... annecim ne tarafa yatmak istersin diyordum.. bilmem .....diyip duruyordun.. hangisi sana kolay olur??
annecim ikiside bana kolay sen ne tarafa yatmak istiyorsun...o zaman su tarafa yatalım diye bi taraf gösteriyordun. biraz sonra gene kalkıyorduk..hep uzaklara bakıyordun kalktığında odanın camından.. sanki cok uzaklara...
hiç ölmek istemiyordun, daha yapacak çok işim var diyordun durmadan. ama arada bana -Sevgi hadi kelime_i şahadet getirelim diyordun... birlikte kelimei şahadet getiriyorduk..hadi bana dua oku diyordun. bazen nazar duası istiyordun..bizim muhteşem ailemize nazar değdi ve nazar bizi parçaladı geçti çünkü.....
hiç bişi yemiyordun..serumlarıda hiç sevmiyordun..
bir gün oturuyorduk.. kapıda yere doğru baktın.......sevgi kedi geldi dedin.. gayri ihtiyari arkamı dönüp baktığın yere baktım... ne kedisi anne dedim..bakışlarını yerden kaldırıp bana dogru cevirmen sanki asırlar aldı ve gözlerime bakarak kedi miyavlamadımı diye sordun bana , evet dememi bekler gibi bakarak.... hayır anne kedi yok dedim..hiç ısrar etmedin her zaman herşeye yaptığın gibi.. sen mükemmelsin..... hepde öyleydin..ben ne şanslı bir kızım ve bunu taa çocukluğumdan beri hep söyledim ve hep farkındaydım. hep biliyordum annemi tanıyan her arkadaşımın keske benım annemde böyle olsa diye düşündüğünü..
çok ileri görüşlüydün, çok farklıydın .. ortaokul yıllarımda hemen her arkadasım gelıp seninle dertlesirdi. sadece bana değil herkese arkadastın sen. herkese sevgi pozitif enerji dagıtırdın..
bir gece oturuyorduk.... gene uzaklara dalmıştı güzel o sıralar gri bakan gözlerin..Allahım dedin, ben sana her gün dua ettim bedenimden sağlığımı, başımdan aklımı ALMA... diye...almayı öyle vurgulu öyle tatlı söyledin ki... neden bu hale geldiğini anlayamıyordun sanırım.. öyle iyi bir insandınki.. güzel anam benim.

kanserdi.. karaciğer.... yayılmaya başlamıştı ve yaklasık bir sene önce ameliyat için açtıklarında hiç bişey yapmadan kapamak zorunda kalmışlardı.. fazla zaman tanımıyorlardı..o ise yaşamak istiyordu... karaciğerindeki kitle icin , zara cok yakın son zamanlarında inanılmaz agrı yapacak demişti doktoru..
ya annem bize belli etmedi, gene o büyük sabrıyla sabretti ama son zamanlarında cok acısı olmadı ve şuurunu bir müddet kaybedecek sizi tanımayacak hazırlıklı olun demişti gene hastanedeki doktorumuz.. ama annem son ana kadar aklı hep başındaydı. hiç şuurunu kaybetmedi komaya girene kadar...
komaya giriş anı...
sevgi beni oturtur musun dedi... bi müddet oturdu.. nedense sanki dengesini kaybeder gibi oldu otururken.. beni yatır dedi... yatırdım...ve o sırada başladı.. yatırdığım halde beni yatır demeye devam etti..yatırdım annecim diyordum...sanki bilinçli değildi.. beni toprağa oturt dedi.. o sırada sanki uzun müddetdir ilk defa görüyormuş sesiyle şöyle dedi.. sesinde sanki sevinç vardı...
anne... annemmmmm....
sanırım anneannem onu almaya gelmişti.... ve sürekli hadi hadi hadi hadi demeye başladı ve komaya geçti..gözleri sonuna kadar açıktı ve hiç kımıldamıyordu....
annem sakın bizi bırakıp gitme dedim güzel saclarını oksarken. gözyaşları içinde.. gitme annem ne olur gitme diye aglıyordum yalvarıyordum bizi sakın bırakma diye...
onu katiyyen bırakmak istemıyordum ve biliyordum izin vermezsem gitmeyecek annem.... bekleyecek.......başında yasin ve diğer duaları okudum.... ve yanına yattım sırtından ona sarıldım, burnumu saclarının arasına soktum.. kokusunu hiç unutmak istemiyordum doldurdum içime..... doldurdum doldurdum doldurdummmmmmmm........ 5 saat kadar oldu. dr günlerce komada kalabileceğini söylemişti .. ve kurtuluşu yoktu. zaten dr lar günlerdir o verilerle nasıl yaşadığına bile hayret ediyorlardı.. coktan ölmesi gerekiyordu.. ve annemin ön tarafına geçtim.. öptüm güzel yüzünü.. canım anam gözlerin acık ve kapatmayacaksın biliyorum, bizi bırakıp gitmek istemiyorsun, sensiz yapamayacağımızı biliyorsun ama annem sen bizi artık merak etme.... Sevin e Sevil e ve Sevinc e ben bakacam.. onlara anne olacam .. sen artık gidebilirsin.. biliyorum babacığını anneciğini vede abini cok özledin.. hadi artık kavuş onlara... gidebilirsin anne dememle anneciğimin ağzından kan boşandı. bir an sıcradım..... kan geldı agzından dedim makınaya baktım solunum durdu kalp hızla yavaslamaya basladı....bizi hemen odadan cıkardılar. cıkmak istemedim daha öpecem anamı daha sarılacam dedım. sonsuza kadar sarılmak istiyordum.....başka hiç bişeyde gözüm yoktu. sadece anamı istiyordumm......cıkmak istemiyordum odadan.anamdan ayrılmak istemiyordum...
tekrar odaya girdiğimizde taş oldum. ne yaptınız dedim..... annemi soymuş vede sarmışlardı.. ölümün soğuk nefesi o anda yüzüme vurdu..annem bir çarşafa sarılı yüzü bile kapalı mumya gibi yatıyordu..
ve annemi aldılar yanımızdan morga goturmek için siz gidin dediler.... gece saat 3u 10 gece öldü.. 5 saat komada kaldı.... ben ogleden sonra 3 ü 10 gece dogmusum .. küçük kızım aysede 3 ü 10 gece dogdu ögleden sonra.. buyuk kızım sevin sabah 7 yı 10 gece dogdu ama amerıkada. o sırada turkıyede saat 3 ü 10 gecıyordu. tuhaf bir tesaduf..
ve eve geldik 4 e doğru.. herşey ne kadar cabuk olup bitti.. ne olduğunu anlayamadık bile..sevgili dostum Cabbar, dayımın kızı Belma kardeşim Sevinç ve ben bi müddet oturduk.. aptal gibiydik. o sırada annemin kokusu doldu burnuma.. gözlerimi kapadım.. annemin kokusu geldi dedim heyecanla....deli gibi içime çekmeye başladım... gözlerimi açarsam gidecekmiş gibi içime kokusunu dolduruyordum gene.. ve bugün 41 gün oldu bir daha o kokuyu hiç duymadım.....:(((

babacığıma söylemedik... öyle cok özlemiştiki annemi günlerdir görmüyordu..41 gün oldu hala hastanede zannediyor ve onu cok özledim diye aglıyor.. bazen annem için mekanı cennet olsun.. rahmetli cok iyiydi.. diyor.. baba neden oyle dıyorsun dedıgımde aglamaya baslıyor.. Sevgi neden boyle dıyorum bılmıyorum ama boyle demek gelıyor ıcımden dıyor gozlerınden yaslar arka arkaya yuvarlanırken.. oyle cok aglıyorkı.. annemı yere goge koyamıyor.....guzellıgını hanımlığını yemeklerını anlatırken..... en cok guzellıgını anlatıyor. ve gelen herkesde annemın guzellıgını soyluyor....
.babacıgıma bakarken anıden çöktü.. hastalandı yaşlandı.. oyle guzeldıkı.... hastanede aynada bir an kendini görünce.. Sevgi maymuna döndüm dimi diye sordu bana..zayıflamış ve cok değişmişti.. adeta başka biri gibi olmuştu.. hayır anneciğim çok güzelsin.. hatta dün Cabbara dedim ki annemi genclıgınde bir görseydin film artistlerinden bile daha güzeldi. yolda yürürken herkes durup anneme bakardı dedim oda bana şöyle dedi.. o zamanı bilmem ama annen hala cok güzel.. bu söz annemin hoşuna gitti sanıırm. kadın her yerde her şekilde kadın oluyor genede demekki..

babam annnemi bir kaç kere rüyasında görmüş.. anlatıyor ama bir tanesi için diyorki.. o rüya değildi annen yanıma geldi..
kapıdan içeri girdi..yüzü pembe beyazdı.. üzerinde pembe beyaz bir kıyafet vardı.. pırıl pırıl parlıyordu.. sacları beyaz ve uzundu .. ıslak banyodan yeni çıkmış.çok güzeldi...
annemden ilk aldığımız haber buydu.sonra babamın yanına bir gün daha gelmiş odasında bir yatak daha varmıs.. annemde oraya uzanmış vede sohbet etmişler..
sonraki haber eski bir aile dostumuzdan geldi.. sevince söyle bana pembe gül getirsin demiş..
sonra gene aynı aıle dostumuz annemi bir köy evinde görmüş.. üzerinde pembe beyaz bir şalvar gene pembe beyaz bir bluz varmıs... Nuray aşkolsun bana bir kap yemek yapıp getirmedin demiş.. biraz sonra aynı lafı tekrar etmiş..
Nuray annemin 7sınde helva sozu vermıstı ama o gun mısafırı geldıgınden duaya katılamamıstı.. sanırım ondan dolayı bu ruyayı gordu..
Nuray 40 ında anneme ve onca kısıye ınanılmaz guzel tavuklu pılavlı bı yemek hazırlayıp getırdı....
annem Nuraya birde ben burda cok yalnızım bari arada sırada sen gel demiş... Nuray cok sevdığı esi 2 aylık evliyken öldürüldüğünden beri o taraftaki dünya ile sıkı baglantıları olan biri..ve kolay haber alıyor..
annem gençliğindeymiş.. kumral saçları varmıs .. cildi bembeyaz yanakları pembe dudakları kırmızıymıs.. hiç makyaj yokmus kendi rengiymiş.. cok güzelmiş canım anam...
bir tane de dün duydum.. teyzesinin kızı Vildana telefon acmıs.. sesi çok canlı geliyormus..Vildan sen Cavidan ve Tulay hakkınızı helal edin demiş.. Vildan sasırmıs öldüğünü biliyormus.. genede Sevim abla ne hakkımız olacak derken annem onu susturmus adımı soyleme demiş...konusurlarken gene Sevim abla dediğinde adımı soyleme dedım demiş...
birde komşusu görmüş annem bornozlaymış ayagında tokyolar varmıŞ vede yuzu duvara dönükmüş...
ve gelip kardeşime demişki.. annenin kıyafetlerini dagıtmadınız mı?? anneni böyle gördüm.. cidden dagıtmadık henüz..çünkü bakmaya yüreğimiz dayanmaz daha.. zaman bıraktık kendimize.. herşeyini vermeyi düşünmüyorum zaten..
ve........
annem öldüğünde onu yıkamaya girmeyi ..o soğuk haliyle görmek son olarak öyle hatırlamak istemiyordum. bir arkadaşım mutlaka gir sevgi . o senin son görevin dedi..güzel arkadaşım benim.. başka diyenlerde olmuştu ama o cok yeni aslan gibi erkek kardeşini cok genc yasta kaybetmişti.Onun demesinden etkilendim.. iyi ki geldi sabah ve iyi ki dedi bunu bana.. girdim anneciğimi yıkamaya.....
gözleri sonuna kadar acık oyle duruyordu... soguktu.. saclarını oksadım optum...yıkayan hanım sıcak su tutup gözlerini kapatmaya cok ugraştı ama hiç kapanmadı gözleri..hortumu elime alıp misler gibi yıkadım anacığımı beyaz kefenine koymadan...
cok enterasan birşey vardı. ölürken yanındaydım annemin.. komada 5 saat kaldıgında hiç kımıldamadı. aynı şekilde kaldı..
ama cıplak bedenini yıkarken...annemin sağ elindeki işaret parmağı tek olarak acık dıger parmakları kapalıydı.....
taa cocuklugumdan duydugum bır işaretti bu... ve anlamı..
ALLAH TEKTİR.

21 ocak 2005
saat sabah 3.10
kurban bayramı ikinci güne geçildi..
sevgi uruş aksu

annem Sevim Uruş için ve bütün ölmüş iyi insanlar için fatiha suresini istiyorum dua göndermek isteyen her insandan..

SEVGİyle kalın....

sssevgi